De zesentwintigste en tevens laatste wedstrijd in Cafxc3xa9 Freddy's stond op het menu. De vorige vijfentwintig waren de vijf willekeurig ingedeeld op een reservebeurt, maar nu was het complete kwintet aanwezig en captain Drxc3xa9 DR moest aan een strategie gaan werken. Hij koos ervoor om met Gomp, De Grote Kale, Herr Kess en Bokito (ook in die volgorde) de wedstrijd in te gaan tegen het laaggeklasseerde Querelle…

Na maar liefst 32 punkbands op zich af te hebben horen komen mocht Gomp gaan proberen het eerste punt thuis te houden. Daar zag het in het begin niet naar uit, want zijn tegenstander had een pact gesloten met de T20. Toen dat bestand even geschonden werd zag Gomp kans om druk te zetten, maar moest de eerste leg toch prijsgeven. Daardoor getergd nam hij het initiatief volledig in handen en produceerde de gelijkmaker.  De gewenste break kwam al rap daarna, mede door vooral sterke "approach-darts" die hem in een zetel richting de dubbel brachten. Dit deed hij in zowel leg drie als leg vier door minimaal twee triples te raken. Zo werd de klus redelijk gemakkelijk geklaard: 1-0.

Als De Grote Kale opnieuw zijn partij in winst kon omzetten was hij de onbetwiste kampioen van de tweede divisie A in de singles. Hij begon ietwat voorzichtig aan zijn wedstrijd maar al snel waren de scores daar waar hij ze wilde hebben. Het enige wat nogal haperend ging waren het raken van de dubbels, maar omdat zijn tegenstander nog ver weg was had hij ook tijd genoeg. Net als het er een beetje dreigend begon uit te zien wist De Grote Kale zijn dubbel erin te prikken. Volgens eigen zeggen geen beste pot, maar winst is winst. Tenslotte wint een kampioen ook zijn mindere wedstrijden, zo ook nu: 2-0.

Herr Kess is de meest trouwe metgezel van dit kwintet. Voor de vierentwintigste keer kwam hij dit seizoen in actie. Hij oogde wat vermoeid, maar dat was niet in zijn spel terug te lezen. De T20 werd met warmte omarmd door hem en zorgde voor een onmogelijke opgave voor zijn opponent. Die bleef achter de feiten aangooien met een supergemotiveerde Herr Kess. Die was duidelijk op missie en wilde ook zijn gram halen. Dat lukte feilloos dit keer: 3-0.

Met Bokito nog als laatste troef in de singles zag het er allemaal heel goed uit voor de Wottols. Het venijn van de Alphenaren zat kennelijk in de laatste speler, want die spoot werkelijk als een komeet uit de startblokken. Bokito moest zijn leg prijsgeven, maar kwam sterk terug in het tweede bedrijf. Helaas kon hij die ingezette race niet volhouden. Zijn tegenstander bleef goede scores produceren en was daar zeer regelmatig mee, dit in tegenstelling tot de wat grilligere Bokito. Zodoende wist Querelle in ieder geval de eretreffer op het bord te krijgen: 3-1.

Tactics; Gomp en Herr Kess hadden een goede single achter de rug en wilden dit in het koppelonderdeel een vervolg gaan geven. Door al snel "de grote vier" vol te gooien waanden zij zich al in een zetel richting de zege. Toen Gomp ook nog eens T15-T10-T14 in exc3xa9n beurt gooide was het laatste beetje Alphense verzet gebroken: 4-1.

De gebroeders mochten het nu laten zien. Beiden waren zichtbaar ontevreden met hun verrichtingen van eerder op de avond en zaten vol wraakgevoelens. Het kwam er echter niet uit in deze wedstrijd en eigenlijk een beetje onnodig moesten zij deze wedstrijd prijsgeven. De Grote Kale stapte op eigen verzoek uit de wedstrijd en liet Drxc3xa9 DR opdraven voor de volgende partij. In de singles wil het maar niet lukken met Der Alte maar eenmaal bij de tactics lijkt alles in goud te veranderen. Hij bracht de spelvreugde en de lach weer terug bij Bokito, die in deze wedstrijd wel het achterste van zijn tong liet zien, getuige twee stierenogen. Er viel niets te halen voor Querelle in dit potje: 5-2.

Het eerste Aardamse koppel mocht weer de baan op en ook zij lieten zien dat er dit seizoen veel punten op dit onderdeel zijn gehaald, ongeacht de samenstelling van de koppels. Herr Kess maakte aan alle onzekerheid een einde via T13-DBull en zag zo de voorsprong uitgebouwd worden naar een comfortabele 6-2.

Teamgame; we hadden het net over het onderdeel dat veel punten opleverde dit seizoen, maar nu kwam "de vloek van het seizoen" om de hoek kijken: De 701. In de geest van dit kalenderjaar was het ook nu niet om over naar huis te schrijven. Dat doen we dan ook maar niet: 6-3.

Herr Kess voelde zich beresterk vanavond en wilde de confrontatie wel aangaan met de man, die eerder Bokito op waarde wist te kloppen. Even leek het een wedstrijd te gaan worden, maar Herr Kess had kennelijk al teveel gevergd van zichzelf. Hij werd overrompeld qua scores en had weinig uitzichten in deze partij. Het was in dit geval duidelijk en onontkoombaar dat de nederlaag steeds dichterbij kwam. Geen moment was er spanning waarneembaar: 6-4.

Al met al een prachtig seizoen werd bekroond met een goede zege, al waren er momenten dat er meer te halen viel vanavond. Ondanks dat kan het kwintet terugkijken op een zeer geslaagde reeks. In de thuiswedstrijden werden de meeste punten gehaald en er werd in twee hele seizoenen slechts xc3xa9xc3xa9n nederlaag geleden. Dat is al een prestatie op zich. Ook nog in het achterhoofd dat dit team vanuit de derde divisie kwam mogen we wel spreken van een succesvol jaar. De vijf weten echter ook dat er nog veel te verbeteren valt voor hen persoonlijk, maar allen hebben ook hun momenten van glorie gekend dit kalenderjaar. Met een mooi weertje als achtergrond gaan de vijf de zomer in, maar niet voordat de slotavond inclusief vrouwen heeft plaatsgevonden. Volgend seizoen staan de vijf er echter weer, zij het onder een andere naam. Welke? Dat weten alleen de insiders en historici…

De laatste uitwedstrijd van dit seizoen was er niet zo maar eentje. Het Leimuidense Hete Spantje 3 was de opponent en tevens ongeslagen trotse lijstaanvoerder. Sterker nog: Om kampioen te worden hadden zij officieus nog slechts twee punten nodig om de champagne te laten ontkurken. Dat moest gebeuren tegen het op de derde plaats bivakkerende Sneje Wottol 148. Zonder De Grote Kale, die naar de Wjze in het Oosten was afgereisd, maar met Bokito, Gomp, Herr Kess en Drxc3xa9 DR ging het viertal op weg. Maar niet voordat de plaatselijke bank met een bezoekje werd vereerd. Een dikke H met een vette P was Bokito net voor, maar gelukkig voor hem zat de jackpot er nog in…

Gomp mocht voor de gelegenheid het spits afbijten, nadat hij vorige week zijn ongenoegen had geuit over zijn plek in de ploeg. Hij maakte dit meer dan waar. Een leuke wedstrijd om naar te kijken werd het omdat beide spelers vol op de winst gingen. Wanneer een van de twee even de triple niet kon vinden deed de ander dat voor hem. Illustratief daarvoor was de derde leg die een Gomp bracht zoals we dit nog niet eerder dit seizoen zagen. Hij had de leg met twaalf darts kunnen beslissen maar miste de dubbele bull maar net. Twee pijlen later was het alsnog raak. Ook de thuisspeler liet zien dat hij een pijltje kon werpen. Gomp liet al dan niet bewust de vierde leg lopen om in de laatste nog maar eens aan te zetten. Dat lukte uitstekend. Opnieuw was D4 zijn "vriend" en bracht hem de zege: 0-1.

Een verrassende opening van de avond en dus een voorsprong voor de Aardammers. Bokito was de aangewezene om het allemaal nog fraaier te maken. Volgens eigen zeggen duurde zijn wedstrijd precies twaalf pijlen want daarna zakte hij volledig in. We hadden al een Gomp gezien die we nog niet eerder zagen, maar we zagen nu een Bokito die men nog niet eerder waarnam. Schier onherkenbaar moest hij de winst aan zijn tegenstander laten en indirect was dit de tweede verrassing van de avond: 1-1.

Herr Kess staat bijna altijd als nummer drie op de payroll van de Wottols. Zo ook nu. Hij wilde zijn revanche halen. Allereerst op zijn directe tegenstander en vooral ook op zichzelf na wat matige weken achter elkaar. Daar zijn wel oorzaken voor te noemen zoals de enorme werkdruk waarmee hij momenteel kampt en wel meer zaken. Maar een getergde Herr Kess blijkt voor niemand bang. Gretig liep hij naar het bord om zijn partij aan te vangen. Het begin was uitstekend te noemen en al snel haalde hij de winst binnen in de eigen begonnen leg. In de tweede leg bleef hij qua scores uitstekend bij bij zijn tegenstander en pakte zelfs door niet te falen op de dubbel ook hier zijn kans. Nu was het zaak om niet in de overuren te gaan, hetgeen ook niet gebeurde. Met ondubbelzinnige cijfers pakte Herr Kess ogenschijnlijk gemakkelijk de winst en bracht opnieuw de Wottols op voorsprong: 1-2.

Drie verrassingen hadden we nu gehad en kon Drxc3xa9 DR daar ook voor gaan zorgen? Dat antwoord kwam al snel en moest ontkennend worden ingevuld. Hij moest achter zijn tegenstander aanhollen om het gat niet te groot te laten worden en hij slaagde niet in die opzet. De tweede leg leek hij nog aardig te beginnen maar ook hier moest hij het vooral met zijn scorende darts afleggen tegen de Leimuidenaar. Leg drie was vooral meegooien, maar er niet voorbij. Op dat moment liepen de scores wel beter, maar het laatste beetje verzet werd hardhandig in de kiem gesmoord: 2-2.

Tactics; Na de eerste partij wist iedereen het al snel: De Leimuidenaren konden de vlag hijsen nadat de felbegeerde drie punten waren gehaald. De Wottols hoopten op wat verslapping in de concentratie van de thuisspelers, maar die hoop bleek ijdel. De drie opeenvolgende partijen in deze spelronde bleken een ware demonstratie van de nieuwbakken kampioenen: 6-2.

Teamgame; een ongelooflijk slechte start van de Wottols bracht Het Hete Spantje in een zetel richting de dubbels. Die werd dan ook snel gevonden: 7-2.

Vijf dreunen op rij; hoeveel kan een ploeg hebben? Maar dan is er nog Gomp die in de vorm van zijn leven nog wel zin had in een lekkere afsluiter. De Leimuidenaren brachten hun laatste troef in. Gomp wist al snel een break te realiseren door adequater te handelen op de dubbels en door direct daana met hangen en wurgen zijn eigen leg te behouden leek hij opnieuw een single-partij naar zijn hand te kunnen zetten. Hij vergiste zich in de verkracht van zijn tegentander die sterk terugkwam. In de vorige leg had hij al laten zien dat hij middels een one-eighty over scorend vermogen beschikte, nu vond hij daar ook nog eens een passende dubbel bij. Gomp was echter onvermurwbaar en ging stoxc3xafcijns door met hetgeen hij de hele avond al bezig was. Opnieuw stond hij als winnaar op de baan, nadat hij opnieuw via de D4 de wedstrijd in het slot gooide: 7-3.

Tijd voor champagne! De Wottols mochten dit feest uitgebreid meevieren met de thuisploeg en maakten daar gretig gebruik van. Alleen de BOB hield het voor gezien na xc3xa9xc3xa9n glas, ondanks de verwoede pogingen van de uitbater zijn complete voorraad er doorheen te jassen. In de twee wedstrijden dat Sneje Wottol 148 tegen het Hete Spantje 3 speelden is gebleken dat de Leimuidenaren de terechte kampioenen zijn van deze klasse. Zij waren het die op Aardams grondgebied triomfeerden en dat was niet iedereen gegeven. Sterker nog: Het was de eerste thuisnederlaag in twee seizoenen tijd. Met nog xc3xa9xc3xa9n wedstrijd te gaan (notabene een thuiswedstrijd) kunnen de Wottols hooguit een derde plaats halen. Toch een uitstekende klassering als je bedenkt dat een jaar geleden nog de derde divisie het strijdtoneel was. Al met al een uitstekend seizoen gedraaid en het kan misschien nog mooier worden…

Langs deze weg willen wij Het Hete Spantje 3 feliciteren met het behaalde kampioenschap!

De op een na laatste thuiswedstrijd in Cafxc3xa9 Freddy's stond op 15 april geprogrammeerd tegen het Nieuwkoopse Pijlsnel. Van de uitwedstrijd weten we nog dat deze in een 5-5 gelijkspel eindigde en dat er toen meer in zat. Zonder Bokito, maar met Drxc3xa9 DR, De Grote Kale, Herr Kess en Gomp begon het kwartet aan de wedstrijd…

Drxc3xa9 DR mocht het op gaan nemen tegen collega-captain Dirk. Die begon op zijn beurt sterk scorend de partij en de thuisspeler kon in deze leg absoluut niet meekomen. Met een prachtige bull's eye finish besloot de Niewukoper de eerste leg. In de tweede leg leek het erop dat de Duitse diesel warm geworden was, want Der Alte ging ineens meedoen. Maar verder dan wegzetten voor een goede finish kwam hij niet, omdat Dirk op de dubbels geen enkele ruimte liet. Enigszins aangeslagen moest Der Alte achter de feiten blijven aanrennen en wierp het hoofd in de schoot: 0-1.

Het was aan De Grote Kale om de achterstand ongedaan te maken. Hij kreeg Bas tegenover zich en die moet zich net zo hulpeloos gevoeld hebben als de thuisspeler in de vorige partij. De Grote Kale was op drift geraakt en via D10 pakte hij de eerste leg. Bas mocht de tweede aanvangen maar werd al snel op een onoverbrugbare kloof gezet. In de, naar later bleek, laatste leg was er geen verslapping bij De Grote Kale en gedecideerd zette hij zijn tegenstander opzij: 1-1.

De spanning was ver te zoeken in de eerste twee partijen van de avond, maar dat zou ruimschoots worden goedgemaakt in de overige zeven partijen van deze wedstrijd. Herr Kess was de derde speler op de lijst en hij nam het op tegen Yannick. Dit heerschap houdt er een vreemde gooistijl op na en dat bleek hem in de eerste twee legs lelijk op te breken. Herr Kess had een ruime voorsprong, maar Yannick vocht zich terug in de partij. Hij wist zijn eigen leg te behouden en vervolgens Herr Kess te breken, zodat het weer helemaal gelijk was. De beslissende leg mocht de Nieuwkoper aanvangen. Beiden hielden elkaar goed in evenwicht en kregen pijlen voor de wedstrijd. De Nieuwkoper bleek daarin het slagvaardigst: 1-2.

Een tegenvallertje en een achterstand voor de Wottols waren hiermee een feit en er stond nog xc3xa9xc3xa9n pikante tweestrijd op het programma: Gomp versus Tony. De twee routiniers waren aan elkaar gekoppeld en met name Tornado Tony liet zien waartoe hij in staat is. Hij brak Gomp direct, maar die brak op zijn beurt weer prachtig terug. Dat was het sein voor Tony om het gaspedaal volledig in te trappen en zette dit kracht bij door onderweg twee spatzuivere one-hundred-and-eighties te gooien. Gomp werd kansloos gelaten in het vervolg van deze schitterende wedstrijd: 1-3.

Tactics; Drxc3xa9 DR had de kaarten geschud en koppelde Gomp aan Herr Kess. Die mochten het in hun eerste pot opnemen tegen Bas en Yannick. Het was niet groots wat er te zien was, maar sleutel in deze partij was de D17 van Gomp, waardoor de Wottols ineens in een zetel kwamen te zitten: 2-3.
Ondanks hun nederlaag bleven Bas en Yannick geloven in hun kansen. Die moesten zij dan zien te pakken tegen De Grote Kale en Drxc3xa9 DR. Ook deze partij was niet het niveau van wat de heren kunnen, maar de spanning was er niet minder om. De Grote Kale wist zijn maatje mee te nemen naar de uiteindelijke winst: 3-3.
Het koningskoppel Tony en Dirk was het volgende obstakel dat de Nieuwkopers hadden opgeworpen. In deze partij zat alles wat tactics zo'n boeiend spelonderdeel maakt. Beide teams scoorden er lustig op los en raakten vele triples. De sluwheid en de daarbij behorende darts maakten in dit geval het verschil in de persoon van Drxc3xa9 DR: 4-3.
Gomp en Herr Kess wisten wat hen te doen stond. Ook dit werd een partij om van de watertanden. Ook hier een spervuur aan triples, maar nu wisten de Niewukopers aan het langste eind te trekken: 4-4.

Nog vol adrenaline begonnen de acht aan de door beide teams zo gevreesde ronde. De Wottols kwamen door middel van met name Gomp en Herr Kess scorend goed op gang en er ontstond een ruime voorsprong in punten. Helaas werd de dubbel niet gevonden door de Aardammers, echter wel door Dirk die al eerder liet zien weinig te missen op dat onderdeel: 4-5.

Het spektakelstuk van de avond zou nog komen. Twee spelers hadden zich vanavond al zo onderscheiden dat het niet moeilijk te raden was welke twee er tegenover elkaar in het strijdperk zouden treden: De Grote Kale namens Sneje Wottol 148 en namens Pijlsnel Tornado Tony. Der Alte nam plaats achter de schrijftafel en had het druk omdat de twee in een razend tempo scores neerzetten die menigeen deed verstommen in de zaal. De Grote Kale wist zijn eigen leg te behouden, zij het moeizaam. Niet omdat hij die dubbel pas laat vond, maar de continue druk die op hem werd gezet door de Nieuwkoper. Nu draaide dit om in leg twee. Tony begon maar De Grote Kale beet zich vast in de wedstrijd en wist zelfs deze leg te pakken. Maar een Tony in het nauw maakt rare sprongen. Het was een fantastisch schouwspel tussen twee heren die de keuze van hun captains meer dan waarmaakte. Tony brak De Grote Kale terug en deze liet op zijn beurt de vierde leg maar een beetje lopen om straks fris en fruitig aan de laatste te beginnen. Met een indrukwekkende serie scores en onderweg een maximum daartussen begon De Grote Kale aan een strafexpeditie. Hij had een enorm gat geslagen met de Nieuwkoper en kon op zoek gaan naar zijn dubbel. Ondanks hevig verzet van de Nieuwkoper wist De Grote Kale via D10, die hem al eerder had geholpen voor de tweede keer vanavond in een single-partij te triomferen: 5-5.

Wat een wedstrijd was dat en op het scherpst van de snede… Beide teams hielden een goed gevoel over aan deze avond en de uitslag deed zeker recht aan de onderlinge krachtsverhoudingen. De partijen die beide kanten op hadden kunnen vallen werden evenredig verdeeld en zo kon een ieder zich uitstekend verenigen met dit resultaat. Al met al werd er de gehele avond een goed niveau vertoond en een ieder heeft wel een moment van glorie gekend. Dan is een "salonremise" geheel op zijn plaats. Nog twee te gaan…

The Final Four waren aangebroken van dit (s)lopende seizoen en eigenlijk spelen de Wottols nu om des keizers baard. Promoveren evenals degraderen zit er niet meer in dit jaar, dus dat zou de druk van het heilige moeten weg moeten nemen. Vrijuit spelen dus en daar leek deze tegenstander uitermate geschikt voor…

De Grote Kale was vanavond de grote afwezige. Hij was ook de aangewezen reserve op de players-list, maar Der Alte wilde onder zijn verplichtingen uitkomen. Dat lukte hem echter niet, waardoor het kwartet verder bestond uit Gomp, Bokito en Herr Kess…

In een andere volgorde dan gebruikelijk betraden de Wottols de arena. Bokito had wel trek in het openingsnummer. Hij begon aan de serie van tien wedstrijden en net als zijn tegenstander kende hij een nerveus begin. Via T1-D1 wist hij zijn eigen begonnen leg te behouden, zij het moeizaam. De toeschouwers dachten dat nu de ware Bokito na dit kleine succesje zou opstaan, maar hij had moeite op dat moment de triple te vinden. Gelukkig voor hem had zijn opponent het vizier ook niet al te scherp staan. De kans om de tegenstander te breken werd gepakt en ineens zag het er heel riant uit. Dit gaf Bokito gestalte met een opening van 140-121-80 in de derde leg. Hierdoor was de thuisspeler volledig uit het veld geslagen en kon niet meer aanhaken in het verloop van de partij. Hierdoor werd het alsnog een simpele zege: 0-1.

Beide captains keken reikhalzend uit naar de volgende partij, want dat bracht hen tegen elkaar. Der Alte startte voortvarend en had al snel de triple gevonden. Maar ook de captain van de thuisploeg had een kwaliteit die zich pas aan het einde van de leg zou openbaren. Daar waar Der Alte met zijn scores een uitstekende indruk achterliet werd de winst van de leg iedere keer voor zijn neus weggekaapt. Met name tops was scherprechter in de partij. En als deze dan een keer werd gemist was het herstel daar binnen de pijlen die nog in de grote knuist lagen van de Langeraarder. Cijfers liegen niet, maar een nederlaag waarmee Der Alte wel verder kon in de wedstrijd: 1-1.

Gomp mocht zijn stellingen verlaten en mocht het opnemen tegen, achteraf gezien, hun beste speler. Die staat dan ook hoog op de ranglijsten en bleek een moeilijk te nemen hindernis te zijn. Dat bleek al snel, want ondanks de kansen en het spel van Gomp in de eerste leg werd direct de ruimte die hij liet benut. Door goed te scoren in leg twee bracht hij zichzelf in een zetel en Gomp een klein beetje tot wanhoop. Deze dreun kwam onze huispunker niet meer te boven en liet het voor wat het was. Althans, zo leek het. Helaas bleek dat ook werkelijkheid en met opnieuw een break tegen werd het verlies een feit: 2-1.

De druk kwam nu bij Herr Kess te liggen. De van origine geboren Langeraarder mocht het gaan doen in zijn thuisdorp, maar ook hij kende een aarzelend begin. Zijn tegenstander liet in het begin nog wel wat ruimte, maar gaandeweg de partij wrden die ruimten steeds kleiner. Dat leek Herr Kess meer en meer te beseffen en voor het benul er xc3xa9cht was was het kwaad al geschied. Slechts twaalf legs in vier partijen waren er nog maar gespeeld; negen werden er beslist in het voordeel van het thuisteam en alleen Bokito wist er in zijn eentje drie te winnen namens de Wottols: 3-1.

Zaak was nu om de wrakstukken bijeen te vegen en het recente verleden maar zo snel mogelijk te laten rusten. Gelukkig bestaat zo'n avond uit meerdere onderelen en de tactics is daar eentje van. Bokito en Gomp werden tot elkaar veroordeeld en startten voortvarend. Met name Bokito had al een paar triples gevonden. Gomp moest nog even recupereren van de dreun van eerder op de avond, maar kwam later zijn maatje goed bijstaan. Zo werd de eerste pot opgehaald en verkozen de heren dit nog een rondje te doen. Deze pot werd zo mogelijk nog sneller beslist dan de vorige mede door een serie triples van Gomp: 3-3.

Nu alles weer was zoals in den beginne konden Herr Kess en Der Alte hun kruk verlaten. Die leken samen ook op koers voor de zege, maar werden op punten en waarde geklopt door het tweede Langeraarse duo. Belust op revanche gingen de twee Wottols verbeten op jacht naar eerherstel en die kregen zij. Doordat een van de spelers ietwat uit balans raakte aan thuiszijde wist Der Alte optimaal te profiteren van het gaatje dat gelaten werd: 4-4.

Teamronde 701; De Wottols waren op drift in deze ronde en scoorden er lustig op los. Een ruime voorsprong in punten werd bijna nog verspeeld, Maar gelukkig voor de Aardammers wist Gomp de trekker op tijd over te halen: 4-5.

Captainsmatch; Vanuit beide kampen kwam de beste speler van het team op deze avond naar voren lopen. Aan Wottol-zijde was dat Bokito en de keuze van de Langeraarders was ook niet echt verrassend te noemen. Het werd een prachtige wedstrijd om naar te kijken. Beiden hielden hun eigen begonnen leg met uitstekend spel en lieten geen ruimte voor een break. Toch moest Bokito de eerste veer laten en een break in leg vier. Dat betekende echter wel de beslissing in deze zeer aantrekkelijke partij voor de toeschouwers: 5-5.

Een avond met vele gezichten, zo mag je de eindconclusie wel noemen. Van een 0-1 voorsprong naar een 3-1 achterstand om dan vervolgens weer langszij te komen na de tactics. Al met al een goede afspiegeling van de krachtsverhoudingen van vanavond en een uitslag waarmee iedereen goed kon leven. Nog drie vrijdagavonden te gaan, waarvan twee in vertrouwde omgeving. De line-ups voor die wedstrijden zijn al min of meer vastgesteld door de heren zelf. De uitslagen echter nog niet…

Het was alweer een tijdje geleden dat de Wottols hun thuishaven hadden vereerd met een bezoek. De laatste keer dat dat het geval was was tijdens het feest van Der Alte, zo ergens op een zaterdag in februari. Laatstgenoemde kon de tijd al helemaal niet meer heugen dat hij een wedstrijd speelde in de Fred. Om even bij te praten over de laatste wedstrijden: Er werd ondertussen tegen het Nieuwveense Gooi Maar Wat gespeeld (uit) en thuis tegen het op de tweede plaats staande Mad House. Beide wedstrijden werden met 6-4 gewonnen. Hierdoor lijken de Wottols stevig op de derde plaats te staan, maar niets is zeker in de dartelarij…

Oorspronkelijk zou deze wedstrijd op de gebruikelijke vrijdagavond moeten plaatsvinden maar de TAVV Embassy onder de bezielende leiding van Bokito noopte de captains om naar een andere dag uit te wijken. Wellicht als voorbereiding op dat prestigieuze toernooi werd deze wedstrijd dan op de donderdag ervoor gespeeld. Ietwat verlaat kwamen de Bordharkers dan toch opdraven zodat de wedstrijd kon gaan beginnen…

Gomp mocht als eerste zijn kunsten gaan vertonen. Het zag er solide uit, maar ook wat onorthodox. Geen finishes volgens de bestaande schema's maar gewoon zijn eigen weg zoeken op het bord. Zijn tegenstander had een gooistijl die deed denken aan een oude Australixc3xabr: Steve Duke. Hoe de pijlen precies in het bord kwamen was voor de meesten een raadsel maar feit was wel dat er regelmatig een goede score tussen zat. Als men hogere wiskunde had gestudeerd zou men wellicht het antwoord weten. Gomp maalde daar niet om. Via D11-D4 en D13 besliste hij de partij in een zo kort mogelijke tijd: 1-0.

De Grote Kale had de papieren voor zijn captain al ingevuld en min of meer de opstelling bepaald. Dat zou hem brengen tot een confrontatie met de beste speler van de gasten uit Roelofarendsveen, die net als De Grote Kale slechts eenmaal een nederlaag moest slikken. Een van hen zou dus die status behouden, maar wie? De Grote Kale begon voortvarend aan de kraker van de avond en sleepte zijn eerste leg binnen. Dit zette hij kracht bij middels een maximum score onderweg. De Vener liet zich ook niet onbetuigd en wist zijn eigen begonnen leg ook binnen te halen. Achteraf gezien bleek het geluk van te mogen beginnen aan de partij de sleutel van de wedstrijd. Beiden scoorden in hun eigen legs bijzonder goed. De tonplussers en zelfs tonveertigers waren niet aan te slepen. De Grote Kale wist voor de poorten van de hel de winst te pakken in een zinderende partij: 2-0.

Na al dit moois was het de beurt aan Herr Kess die, rustig als altijd, het toneeltje had gadegeslagen. Hij begon uitstekend aan zijn wedstrijd, wist zijn tegenstander direct te breken en stoonde door in leg twee. Maar ineens leek het alsof hij door een virus bevangen was. Scores gingen minder lopen en ook op de dubbels zat er zand in de Kess-machine. Zo kon zijn tegenstander helemaal terugkomen in de partij en werd de vijfde leg de scherprechter in deze wedstrijd. Vol vertrouwen nam de Vener het initiatief, dat daarvoor tot Herr Kess behoorde, over en wist alsnog de winst te pakken: 2-1.

Als laatste van het kwartet mocht Der Alte opdraven. Hij begon goed aan zijn partij en wist de eerste geboden kans direct te verzilveren. Ook in het tweede bedrijf herhaalde hij dit huzarenstukje en een eclatante zege leek in de maak. Maar hij had zich duidelijk vergist in de veerkracht van zijn tegenstander. De kansen die Der Alte eerder wxc3xa9l wist te benutten werden nu gemist en ook hier moest een vijfde leg de beslissing brengen. Het leek of Der Alte gedemoraliseerd was, maar vanuit het niets produceerde hij een tonveertig en daarna nog een flinke score, zodat hij als eerste bij de dubbels aankwam. De oude Duitser vocht zich op zijn bekende wijze volledig terug en prikte direct met zijn eerste dart de vereiste D8 in het bord, dat hem de tweede winst van het seizoen opleverde: 3-1.

Tactics; De twee kale batsen vonden elkaar als maatjes voor deze ronde. De Grote Kale counterde messcherp de eerste beurt van de gasten. Der Alte zat nog even in de roes van de vorige partij, maar naarmate deze wedstrijd vorderde kwam ook hij met prima pijlen in het spel voor. Dit was voor De Grote Kale het sein om uit de wedstrijd te stappen en Bokito de kans te geven om ook zijn moment van glorie te laten beleven. Met Drxc3xa9 DR aan zijn zijde werd ook de tweede pot binnengehaald, mede dankzij een sterk slot van Der Alte. Zo wisten Herr Kess en Gomp wat hen te doen stond. Konden zij het goede voorbeeld van hun voorgangers volgen? Daar leek het wel op, maar een incident gooide roet in het eten. In de vierde partij waren de kruitdampen opgetrokken om uiteindelijk toch met de zege aan de haal te gaan en wisten zij ook weer wat winnen was: 6-2.

Teamronde; beide teams hadden uitschieters naar boven en naar beneden. Een prachtige 88-check met twee darts van de man die zijn pijlen in een wiskundig gezien onmogelijk hoek gooit besliste dit rondje in het voordeel van de Bordharkers: 6-3.

Captainsmatch; Herr Kess voelde zich goed genoeg om de strijd aan te gaan. Hij begon goed aan de partij, maar iedere keer bleek zijn tegenstander niet ver weg te zijn. De kansen waren er wel degelijk, vooral in de beginfase van de wedstrijd, maar werden niet uitgepakt door de thuisspeler. Herr Kess werd gebroken en kon in leg twee niet aanhaken. Zijn tegnstander liet daartoe ook geen ruimte en dat beeld kenden we nog van zijn single-partij eerder op de avond. Een onoverbrugbare kloof bleek dit achteraf. Herr Kess miste zelfvertrouwen en hiervan werd optimaal geprofiteerd: 6-4.

Wel een zege, maar vooraf denk je dat deze best groter had mogen uitvallen. Zeker als je het resultaat van de eerdere confrontatie tussen de twee teams erbij pakt. Daarentegen is het ook realistisch om te zeggen dat van de drie "vijfleggers" er twee in het voordeel van de thuisploeg werden beslist. Jammer dat er een smetje op de avond viel door het voorval in partij zeven want dat had niet nodig geweest. Maar al met al weer aan de goede kant van de score. Nog vier finales…

Al om 19.00 uur waren de eerste schermutselingen achter de schermen al aan de gang. De koffie pruttelde vrolijk en verspreidde een aangename geur door huize Bokito. Der Alte was als eerste al in het pand om niet veel later gevolgd te worden door de Grote Kale. Er stond de Wottols een cursus "Origamie voor gevorderden" te wachten want chauffeur Kess had zijn Coupxc3xa9 ter beschikking gesteld…

Een tactisch steekspel kon gaan beginnen, want de heren Wottols hadden onderweg het strijdplan al besproken. Der Alte moest een zelfmoordactie gaan plegen door zich als eerste richting het bord te gaan begeven. Hierdoor zouden de overige drie spelers wellicht wat meer uit de wind gehouden kunnen worden. Het vreemde was echter dat de tegenstanders op een wel hele aparte manier zich melden bij de wedstrijd. Twee spelers waren keurig op tijd en eentje had de pijlen ingewisseld voor een keu aan de andere kant van de kroeg. Later schoven nog twee teamgenoten aan en het spel was op de wagen…

Drxc3xa9 DR moest de eerste pijlen gaan werpen en dat ging maar zo-zo. Hij kreeg weinig fatsoenlijke scores op het bord omdat zijn pijlen, naar eigen zeggen, een eigen leven gingen leiden en er totaal geen structuur in zijn spel te ontdekken was. Het bleek dan ook snel dat hij een uittekend spelende tegenstander had getroffen. Die liet zo af en toe wel iets ruimte in zijn scores, maar Der Alte profiteerde daar helemaal niet van. De drie legs kenden een zelfde verloop met steeds dezelfde winnaar: 1-0.

De beurt was nu aan De Grote Kale die een opmerkelijke staat van dienst aan het opbouwen is. Hij wist direct zijn tegenstander te breken in leg xc3xa9xc3xa9n, maar werd door fenomenaal spel teruggebroken middels een maximum score en direct daarna de dubbel erop. De Grote Kale schrok helemaal toen in leg drie hij op achterstand werd gezet doordat de NWBF-er ogenschijnlijk gemakkelijk zijn eigen leg wist te pakken. Leg vier bleek de ommekeer in de partij. De Grote Kale miste zijn laatste dart op tops en bood de Vener drie matchdarts aan op 32. Die gingen alledrie mis, waarna de Wottol D10 met zijn eerste dart wel raakte. Met daaropvolgend een tonveertig in de vijfde leg om deze uiteindelijk via D9 te beslissen wist De Grote Kale opnieuw te triomferen, zij het moeizaam: 1-1.

Herr Kess die hevig aan de anti-oxidanten zat mocht nu het strijdperk in. Hij startte moeizaam en baande zich een weg richting zijn dubbel. Met omwegen was hij daar aanbeland en meteen was het raak via D10. Ineens ging het score ook een stuk beter dan in de eerste leg en opnieuw was daar het succes bij de dubbels. Zo snel mogelijk nu proberen de partij binnen te halen door in ieder geval de eigen begonnen leg op zak te houden en de zege was daar. Wat grillig in zijn scores, maar meesterlijk op de dubbels deed hij precies wat de overige drie Wottols hoopten en dachten: 1-2.

Bokito was opvallend rustig deze avond, maar dat zou al rap anders worden. Het boren van de barrels in het bord tot kunst verheven begon hij uitstekend aan zijn partij en brak direct zijn tegenstander. Maar in leg twee leken de dubbels onze gentle giant hem in de steek te laten, want via D1 werd hij teruggebroken. Dat was het sein voor Bokito om nog iets meer van zijn kunnen te etaleren. Leg drie werd een simpele prooi via tops, maar nog was de honger nog niet gestild. De twee matadoren bleven angstvallig dicht bij elkaar in de buurt. Met Bokito op 158 en zijn tegenstander op 164 mocht de Wottol als eerste gaan aanleggen. Na twee perfecte darts volgde ook nog eens een derde en op niet mis te verstane wijze liet hij geen twijfel meer bestaan over wie de zege verdiende: 1-3.

Tactics; de koppels waren gevormd. Bokito werd vergezeld door Der Alte, terwijl Kess en De Grote Kale dit spelonderdeel tot een goed einde zouden moeten brengen. Bokito schonk Drxc3xa9 DR weer het nodige zelfvertrouwen en die leefde weer helemaal op na zijn dramatisch verlopen singlepartij. Kess en De Grote Kale lieten zien dat zij dit spelonderdeel ook prima beheersen. De Veners kwamen er in die vier partijen amper aan te pas, doordat de vier Wottols, niemand uitgezonderd, uitstekend speelden: 1-7.

Teamronde; beide teams moesten afrekenen met de mythe dat deze meestal verloren gaat. Wat dan rest is dat er dan nog een team met datzelfde gevoel blijft zitten en eentje dus uit die gedachten (voor even) gehaald kan worden. Voor de Wottols liep de achterstand in het begin te veel op, waardoor zij ondanks een sterke eindsprint tekort kwamen voor dit punt: 2-7.

Bokito en Kess haddden beiden nog wel zin in het toetje. Uiteindelijk maakte Bokito de stap naar voren. Die nam het in een zeer boeiend gevecht op tegen de man die in de thuiswedstrijd Der Alte al een veeg had gegeven. Het was erg gelijkopgaand, dus er kwam een vijfde leg. Beiden kregen pijlen voor de wedstrijd, maar de Vener toonde zich hierin iets slagvaardiger: 3-7.

Bierronde; vijf kruizen tactics, eindigend met loopy 9. Hierin bleken de Wottols sterker dan hun tegenstander. Ondanks dat er slechts xc3xa9xc3xa9n speler was die persoonlijk succes kon boeken, was het Der Alte die na vele pogingen op dat rondje met zijn laatste dart het beoogde doel wist te raken.

De meeste spelers hadden na dit toneeltje eigenlijk nog maar oog voor xc3xa9xc3xa9n ding: Zo snel mogelijk richting de warme nestjes, al moest er eerst nog even gekrabd worden. Nadat Herr Kess de bolide aan de praat had gekregen vouwden De Grote Kale en Der Alte zich soepeler dan de heenweg zich achterin. Het bleek een rustig ritje te zijn, precies zoals in de geest van de gemoedstoestand van de spelers. Een gezellige avond met zo af en toe briljante darts was nog hetgeen in de kopjes van de Wottols bleef hangen. Nog zes finales te gaan…

Vier man waren rond 19.00 uur al aanwezig in het bekende koffiehuis voorafgaande aan de uitwedstrijd van vanavond. Maar het plan was dat met vijf man, dus volle bak, de wedstrijd ingegaan zou worden. Drxc3xa9 DR liet nog even op zich wachten, want hij had het vervoermiddel in het bezit. Hij zag het totaal niet zitten om als een blik sardientjes opgehoopt te zitten in de Kess Coupxc3xa9 dus stelde hij zijn brandweerwagen ter beschikking. Dit vond gehoor bij de overige vier, die hiervan maar al te gretig gebruik van wilde maken…

Der Alte had nog meer verrassingen in petto vanavond, want hij besloot Bokito op het wedstrijdformulier te plaatsen ten faveure van hemzelf. Zo was de schifting voor de singles bekend en mocht Gomp als eerste opdraven richting baan 2. Hij begon matig, maar ook zijn tegenstander kende een moeizaam begin van de wedstrijd. Naarmate de eerste leg vorderde kwamen beide heren uit op Mad House en Gomp bleek daarin net iets sneller te handelen. De tweede leg werd Gomp compleet overdonderd en alles was weer gelijk. Daarna kwam de wedstrijd pas goed op stoom. Degene die de leg mocht aanvangen scoorde en checkte. Met de vermelding dat Gomp deze pot mocht beginnen weten de snelle rekenaars onder u dat hij dus de winst pakte in de maximaal toegestane legs: 0-1.

"Das steht vest" zei Drxc3xa9 DR tegen Gomp, terwijl die zich weer in zijn trainingspak hees en De Grote Kale zijn plek zou overnemen voor partij nummer twee. De overigens uitstekende muziekkeuze van de gastheren werd wat opgevoerd, wat voor Gomp weer aanleiding was om de kreet "Give Me The Blouse" richting Der Alte te slingeren. Zo waren alle kledingstukken weer besproken, of het zou nog een pak op de broek moeten zijn? Daar leek De Grote Kale mee bezig te gaan want de eerste twee legs waren van een bijzonder hoog niveau. Zijn tegenstander wilde echter van geen wijken weten en ging mee in het geweld van hoge scores. Hij knokte zich langszij en er moest, mede doordat De Grote Kale al met zijn gedachten elders was, een vijfde leg aan te pas komen om een winnaar aan te wijzen. De Grote Kale hervond zich op tijd en liet er feitelijk geen twijfel over bestaan wie er het meest recht van spreken had op de zege: 0-2.

Partij nummer drie werd vermoedelijk de meest gedenkwaardige wedstrijd van de avond. Herr Kess was daar in zijn eentje verantwoordelijk voor. Nou, eigenlijk niet helemaal want voor een wedstrijd heb je twee spelers nodig. En het werd een mooie pot om naar te kijken. Het scorende vermogen van de Alphenaar was min of meer goed te noemen, maar de effectiviteit zat bij Herr Kess. Tot driemaal toe stond de Alphenaar eerder in scoringspositie op de dubbel, maar evenzovele keren werd deze niet geraakt. Vanuit het achterveld kwam Herr Kess terug om dan ook maar direct doodleuk direct de dubbel er maar achteraan te smijten. Je hebt van die nederlagen die aan je blijven vreten en deze kun je in deze categorie scharen. Eigenlijk de betere, maar dan is een 0-3 nederlaag en tussenstand heel zuur te noemen…

Uit de hoge hoed van Drxc3xa9 DR kwam dit keer geen konijn, al zou je deze Wottol beste een Vlaamse Reus kunnen noemen. Insiders weten dan al dat Bokito de laatste singlepartij voor zijn rekening zou gaan nemen. Hij moest achter zijn tegenstander aan gooien, want het was immers de vierde partij van de avond. Met een zeer regelmatige reeks van scores en efficixc3xabnt op de dubbel had hij direct al de break op zak. Opnieuw leek Bokito op weg naar een zeer snelle zege, want ook leg twee was een prooi voor hem. Hij zat duidelijk in zijn grot, afgesloten voor alles en iedereen, en dan is hij op zijn best. Hoewel zelf niet geheel tevreden wist hij de winst te pakken en direct wist hij ook dat hij ondanks deze winst voor het vervolg van de wedstrijd moest gaan plaatsmaken voor Der Alte: 0-4.

Met een zeer royale uitgangspositie gingen Herr Kess en Gomp als eerste de baan op. Kennelijk zaten zij nog in een roes van hun gewonnen singles. De Alphenaren waren gebrand op revanche en dat kwam er ook: 1-4. Maar gelukkig voor de Wottols hervonden de twee zich weer in de tweede ronde van dit spelonderdeel en nu leek het een stuk gemakkelijker te gaan ineens: 1-5. De Grote Kale nam Drxc3xa9 DR op sleeptouw in het derde bedrijf. Het venijn van Der Alte zat aan het slot van de wedstrijd: 1-6. Maar ook zij liepen teveel op de wolken van het succes en werden met die lakonieke houding afgestraft door de gastheren in pot nummer acht van de avond: 2-6.

Teamgame; zelden zo'n goed scorende Wottol-machine gezien en er werd een gat geslagen van ruim 250 punten op de tegenstander. Gemakzucht of arrogantie? We zullen het nooit weten, maar door enorm geploeter op de dubbels gingen de Alphenaren, om in wielertermen te spreken, erop en erover: 3-6.

Dat was een klap in het gezicht voor de gehele Wottol-brigade, al leed de sfeer daar niet echt onder. Der Alte wist al heel snel wie die laatste pot zou gaan gooien en de overige vier konden zijn keuze alleen maar bevestigen. De Grote Kale in bloedvorm is een bijna niet te nemen hindernis. De jongste speler van het thuisteam, die overigens de andere negen onderdelen had gemist, werd het obstakel. Het werd een prachtige partij waarin beide spelers lieten zien wat zij kunnen. De toch ietwat te druistige jongeling tegen de zeer rustig ogende Grote Kale kon zijn eigen begonnen leg niet houden. Met De Grote Kale als eerste aan zet in leg twee leek de beslissing al vroegtijdig daar. Leg twee werd opgexc3xabist door hem, maar in leg drie kwam de Alphenaar sterk terug. De Grote Kale had op deze avond al eerder bijna een 2-0 voorsprong uit handen gegeven en dacht: "Dit gebeurt me niet nog een keer." Hij schakelde een tandje bij en via D9 werd de pot in het slot gegooid: 3-7.

Daarna begon het grote nabeschouwen, terwijl de Premier League op het grote scherm te zien was. Eerst werd er een bierronde gespeeld om vervolgens daarna met zijn allen nog gezellig na te praten over de wedstrijd en de belangrijkste bijzaken van het leven. Onderling werden er ook nog een paar "gevechten" op de baan uitgespeeld. Kortom: De sfeer zat er goed in en de Wottols hadden eigenlijk niet zo gek veel haast. Uiteindelijk besloot de BOB de rekening maar te vragen, want hij keek zo eens om zich heen en het leek hem verstandig zijn spelers een beetje in bescherming te nemen tegen kwade invloeden van buitenaf en binnenuit. De belofte werd gemaakt om volgend jaar nog eens in competitieverband tegen elkaar uit te komen, want het was een gedenkwaardige avond geworden.

Darts, Beers and Cheers, zo zou je dit het beste kunnen samenvatten als je het verhaal niet zou kennen. Mocht dat zo zijn, dan heeft u waarschijnlijk alleen maar de laatste regels gelezen…

Het laatste verslag dateerde alweer van eind januari, toen de laatste thuiswedstrijd werd gespeeld. Tussendoor werd nog even afgereisd richting Leiden, waar de uitwedstrijd tegen de Dart Daltons tot een succesvol einde werd gebracht: 6-4 winst. Hiervan is geen verslag gemaakt omdat de vaste correspondent op die avond ontbrak vanwege andere verplichtingen. Plichtmatig werd deze zege omschreven door de heren acteurs van dat moment, zonder enige gekte of poespas. Vandaag de Stamgasten op het menu in speelweek 17 van dit kalenderjaar die zonder hun sterspeler kwamen opdraven. De thuisploeg kon het zich dan ook veroorloven om ook de beste single-speler op de kruk te laten zitten…

Zoals gebruikelijk mocht Gomp als eerste naar voren. Die moest de pijlen gaan beantwoorden van de captain van de Veners, die eerst eeen bed-and-breakfast produceerde maar daarna tonveertigers begon te knallen. Gomp bleef in de buurt, maar kon niet voorkomen dat hij op achterstand kwam. Daarna volgde een zeer regelmatige scorereeks van onze huispunker die niet adequaat werd geanticipeerd door zijn tegenstander. Het was weer volledig in balans en het leek wel of daardoor het beste uit het spel van de Stamgast-leidsman was verdwenen. Scorend liep het helemaal niet meer, daar waar Gomp regelmatig zijn tripletje pakte: 1-0.

Waar de Veense leidsman direct het voortouw nam was nu de captain van de Wottols aan de beurt. Net als in de vorige partij mocht de leider van het team de eerste pijlen werpen. Een nieuwe set darts zou hem het vertrouwen moeten schenken dat hij al gedurende twaalf wedstrijden aan het zoeken was in zijn singlepartijen. Daar wil het maar niet lukken met Der Alte, dat in schril contrast met zijn tactics. Het zegt al genoeg over de grilligheid van deze speler. Grillig, dat is precies het goede woord over deze partij. De Stamgast krijgt in iedere leg kansen op een dubbel. Ook Der Alte weet op een dubbel te komen. De eerste leg weet de thuisspeler in een rap tempo uit te gooien, maar de legs daarna werd een festival van missers op de dubbels. Der Alte weet via D4 en zijn favoriete D1 ineens wat winnen is in een 501-match! Een enorme ontlading volgde, maar werd niet met gejuich begroet door de overige teamleden. Die hadden in alle geheim al iets geregeld, maar zagen dat plan in duigen vallen…

Herr Kess zag dit al gniffelend aan, dat tafereeltje en trok plotsklaps een ander gezicht. Een gezicht vol oppperste concentratie om zijn geliefde spelletje te spelen. Dat leek hem erg gemakkelijk af te gaan, want binnen een zucht had hij zijn felbegeerde break te pakken en mocht zelf de tweede leg beginnen. Hij bleef zeer regelmatig met zijn scores en wist ook dit bedrijf tot een goed einde te brengen. De winst leek al in de tas te zitten, maar de Stamgast vocht voor wat hij waard was. Dat was veel, maar bleek uiteindelijk toch niet voldoende: 3-0.

Met Bokito nog te gaan zag het er wel erg goed uit voor de Wottols. Nadat De Grote Kale van de schrijftafel was gekomen werd het tijd voor zijn broer om maar wat te laten zien. Een week eerder was hij in een oefenpotje niet af te stoppen, zelfs niet door zijn broer, en hij wilde die vorm graag meenemen naar deze wedstrijd. Het zag er uitstekend uit voor onze Wottol, die zijn eigen leg vrij simpel wist binnen te halen. De triple was gevonden en dat was voelbaar en merkbaar. Wellicht iets minder groots dan zeven dagen terug, maar nog altijd voldoende om ook het tweede spelletje te winnen. Nu was het zaak het koppie koel te houden en niet verzanden in het zicht van de overwinning. Beiden kregen de kans in de derde leg, maar het was toch Bokito die de zaak besliste: 4-0.

Tactics; er werd gekozen om een "jong" team en een "oud" team te formeren. Dat wilde dus zeggen dat Herr Kess en Bokito weer herenigd waren als duo en dat Gomp en Der Alte tot elkaar werden veroordeeld. Welnu, wie er xc3xa9cht veroordeeld werden waren in dit geval de gasten uit Roelofarendsveen. In alle vier partijen waren de Wottols duidelijk een maat te groot voor hun tegenstanders: 8-0.

Teamgame; een traditioneel dieptepunt van de avond, en ook nu bleek dat weer het geval. Met de Wottols in het zicht van een finish (68) gooide de captain van het uitteam de zaak op slot en bezorgde zijn ploeg het eerste punt: 8-1.

Binnen het team van de Wottols was de afspraak dat diegene die de hoogste score had gegooid tijdens de teamgame het laatste potje mocht spelen. Dat werd Herr Kess die zijn wedstrijd mocht gaan aanvangen. Gomp liet zich als schrijver zien en mocht zich helemaal uitleven op het whiteboard. De heren acteurs maakten er een spannend potje van, tot een vijfde leg aan toe. Beiden hadden matchpijlen in de hand, maar de Stamgast toonde zich daarin nxc3xa9t iets beter: 8-2.

Een geweldige opsteker voor het team, dat even in een neerwaartse spiraal leek terecht te komen. Maar een uitstekende zege met ook vooral in de tactics bij vlagen zeer goed spel. De teamronde lijkt echter wel een niet te nemen horde voor Sneje Wottol 148. Concentratiegebrek of verafschuwen de spelers dit onderdeel zo dat zij zoiets hebben van: "Ach, dat ene rotpuntje!" Gelukkig zijn de meeste punten thuisgebleven deze avond en kunnen we met zijn allen de blik richten op precies zeven dagen van de vorige wedstrijd, dus op de geliefde vrijdagavond. Maar daarover volgende week meer…

Alle matadoren waren al vroeg in Cafxc3xa9 Freddy's voor de terugwedstrijd van speelronde twee, zo ergens in september 2010. Van die wedstrijd leert de geschiedenis ons dat daar in Alphen aan den Rijn een ongelukkige nederlaag werd geleden door de Wottols. De Grote Kale was weer terug in de basis ten koste van Gomp. Die zou echter na de singles de plek van Bokito overnemen, want die had op zijn beurt nog een verjaardag te vieren. Herr Kess en Drxc3xa9 DR completteerden het kwintet…

Als eerste mocht De Grote Kale het gaan proberen na bijna anderhalve maand afwezigheid. Hij had duidelijk moeite zijn ritme te vinden, maar met een enorme dosis werklust prikte hij zijn pijlen toch wel erg vaak op de gewenste vakken in het bord. Zijn tegenstander had in de eerste twee legs slechts xc3xa9xc3xa9n kans op een dubbel gehad en als je die niet verzilverd ben je gezien. Niet eens in zijn allergrootste vorm maar voldoende om deze pot in straight legs naar binnen te halen. Zo is de wedstrijd het beste samen te vatten kortom: Een eenzijdig verrhaal: 1-0.

Dat was partij twee zeker niet. Drxc3xa9 DR mocht zich aan het bord gaan begeven en begon redelijk aan de wedstrijd. Zijn tegenstander was op de scorende darts echter een stuk beter. Toch wist de oude Duitser de eerste leg te stelen na veelvuldig gemis op de dubbel. In het tweede bedrijf kwam Der Alte er echter niet aan te pas, maar brutaal nam hij opnieuw een voorsprong door direct toe te slaan op de dubbel. Er leek een sensatie in de maak, maar de "approach darts" om naar een dubbel toe te werken werden gemist vanaf 56 en daar zat, zo bleek later, de sleutel van deze pot. Voeg daarbij de eerste beurt van de playing-captain van de thuisploeg en het verhaal is daar. Terwijl er al een pijl in de T20 zat wist Drxc3xa9 DR deze er met zijn derde dart uit te gooien waardoor er een lage score bleef staan met twee darts. Dit was het moment voor de Alphenaar om toe te slaan: 1-1.

De tik kwam voor Drxc3xa9 DR hard aan, maar al snel volgde hij de verrichtingen van Herr Kess. Die ging werkelijk als een komeet van start met steevast een triple bij zijn scorende darts. Nadat ook nog eens zeer vlotjes de dubbel werd geraakt leek er geen vuiltje aan de lucht na twee gewonnen legs. In leg drie ging Herr Kess vrolijk door met scoren en nam een bizar aantal punten voorsprong. Een rekenfoutje bracht hem op 38 en juist daar ging het mis. Hij moest de leg alsnog prijsgeven, maar knalde als vanouds vanaf de oche opnieuw de ene triple na de andere in het bord. Weer was daar die grote voorsprong en nu wist Herr Kess de zaak wel te beslissen in zijn voordeel: 2-1.

Op voorhand en statistisch gezien zou nu de partij van de avond gaan plaatsvinden. Met Bokito als thuisspeler, die al handenwrijvend uitkeek naar deze partij. Zijn tegenstander had slechts xc3xa9xc3xa9n wedstrijd verloren dit seizoen, maar in de captainsronde in de eerste wedstrijd wist Bokito hem al te kloppen. De thuisspeler had het voordeel te mogen beginnen en buitte dit goed uit. Snel de dubbel geraakt en op naar het tweede bedrijf. Op dat moment ontstond er een echte wedstrijd in een wedstrijd. De Alphenaar knokte voor wat hij waard was, maar Bokito hield hem goed in de klem en brak hem. Wie dacht dat het verzet nu gebroken was kwam bedrogen uit. Een re-break volgde en wie had nu nog de zenuwen in bedwang? Beide heren ontliepen elkaar weinig, maar de bottleneck zat hem in het einde van de leg. De Alphenaar gooide zich "dood" op 134 en met Bokto op 130 op dat moment bleken dat fatale pijlen. Bokito nam de gelegenheid te baat door rustig op zoek te gaan naar de gewenste dubbel, die hij dan ook direct vond: 3-1.

Met deze ruime voorsprong gingen de Wottols de tactics in. Gomp kwam in het veld voor Bokito, die nog hevig nadampte van zijn wedstrijd. Met De Grote Kale aan de zijde van onze huispunker begon de eerste van de in totaal vier wedstrijden in dit spelonderdeel. Aan beide spelers was te zien dat zij wat ritme ontbeerden en teveel pijlen nodig hadden om de vakken dicht te krijgen. Daarin waren de Alphenaren iets slagvaardiger: 3-2. Ondanks een geweldige start van Herr Kess lukte het ook niet bij het tweede thuiskoppel om de winst te pakken. Drxc3xa9 DR was in deze wedstrijd kennelijk nog niet over de klap heen van zijn verloren partij, maar kwam te laat op gang. Het spelletje werd te lief gespeeld, zo bleek achteraf: 3-3. Zaak was om dat niet te doen in de derde wedstrijd. Nog altijd was Herr Kess in grootse vorm en nu wist hij ook zijn maatje Drxc3xa9 DR mee te sleuren. Het werd nog hachelijk aan het einde, maar als de bekende duvel uit het doosje besliste Drxc3xa9 DR op wel hele mooie wijze de partij door met zijn laatste pijl precies middenin het stierenoog te gooien, genoeg voor de winst: 4-3. Dit werkte kennelijk inspirerend voor het eerste Wottol-duo, want nu werd de winst binnengehaald. De Grote Kale had de triples op het bord gevonden en ook zijn maatje Gomp wist er een aantal te raken. Het gat was geslagen en niet meer te overbruggen: 5-3.

Teamronde 701; Statistisch gezien geen sterk onderdeel van de Wottols. Of hij loopt als een jekko of het loopt totaal niet. Het begin was aarzelend van twee kanten, maar langzaam maar zeker liepen de Alphenaren uit qua scores. Via een kleine omweg werd de dubbel door hen gevonden: 5-4.

In het Wottol-kamp was het al snel duidelijk wie de laatste pot mocht gaan spelen. Herr Kess werd door de overige vier als laatste troef ingezet (Bokito was er dus nog steeds) Hij kreeg detegenstander die nipt van Der Alte wist te winnen. Het begin was voor Herr Kess en wel zeer overtuigend. Hij pakte resoluut de leiding in de wedstrijd. Maar ineens leek de machine te haperen. Herr Kess was dolende en zoekende op het bord. Het leek wel of er een lichte paniek over hem viel, want de scores waarmee hij zo imponeerde bleven nu uit. De Alphenaren maakte daar goed gebruik van. De spanning werd opgevoerd, tot de vijfde leg aan toe. Opnieuw wist de Alphenaar Herr Kess te passeren en beter met zijn kansen om te gaan: 5-5.

Een uitslag waarmee alle spelers wel konden leven. Het was een gezellig onderonsje met deze tegenstander maar toch hebben de Wottols, net als vorige week, een zeker lijkende zege alsnog uit handen gegeven. Dat gevoel was er wel maar rexc3xabel gezien was dit wel een goede afspiegeling van de onderlinge krachtsverschillen. Zo kabbelde een ieder zich naar het einde van de avond en vloeide het gerstennat wel erg rijkelijk. Voor sommigen onder ons misschien wel iets txc3xa9 veel, zodat de luiken alsnog dicht werden getrokken, zo halverwege de nacht van vrijdag op zaterdag…. 

Zonder De Grote Kale, maar met de overige vier leden verzamelden de Wottols zich in het bekende koffiehuis. De Bokito-bolide was ditmaal het vervoermiddel waarmee het keurkorps verplaatst zou worden richting Nieuw Vennep. Van de thuiswedstrijd weten we nog dat deze in een gelijkspelletje eindigde en dat het team net een plaatsje hoger op de ranglijst staat dan Sneje Wottol 148…

Gomp had de twijfelachtige eer 2011 te openen. Zijn wedstrijd zal de geschiedenisboeken ingaan als de wedstrijd met de vele breaks. Maar juist als het op de beslissende vijfde aankomt weet onze huispunker weer het beste uit zichzelf te halen. Een tonnen-bombardement volgde en deed zijn tegenstander wankelen. Maar een hele slechte fase in zijn leg deed de spanning opnieuw oplaaien. Gelukkig voor de Wottols wist Gomp met zijn eerste dart op een dubbel deze direct te verzilveren: 0-1.

Drxc3xa9 DR stond na de eerste competitiehelft nog altijd op die hatelijke nul. De oorzaak daarvan werd in zijn partij nog eens extra geaccentueerd, want in iedere leg kreeg hij zijn kansen op de dubbels. En dat is nu net het euvel. Na shanghai-20 gemist te hebben op een haar na leek hij het hoofd in de schoot te werpen. Scorend was het dik in orde, maar alleen die dubbel… 1-1.

Herr Kess had niet op zo'n snelle wedstrijd gerekend, zo leek het. Toch wist hij snel het initiatief te pakken in zijn single-partij. Met uitstekende scores verwierf hij zich een goed uitgangspunt. Nu nog proberen een break te plaatsen, hetgeen hem al snel lukte. Hij maakte het zich echter nog onnodig moeilijk door wat dubbels te laten liggen in leg twee maar klaarde het karwei een stuk sneller in zijn laatste leg: 1-2.

Bokito wist wat hem te doen stond. Onze BOB van vanavond begon goed aan de wedstrijd en pakte zijn tegenstander al snel in een wurggreep. Met zijn indrukwekkende hefboomconstructie in de rechterarm verschafte hij zich een ruime marge. De dubbels werden, soms via een klein omweggetje, ook nog eens gevonden. Er leek na de 501 absoluut wat te halen vanavond: 1-3.

En dan volgt het volgende spelonderdeel: De tactics. Gomp en Drxc3xa9 DR mochten als eerste duo naar de oche en de start van prima middels S20-T20-S19. Maar het verhaal is snel verteld als je weet wat de Vennepers daar tegenover stelden: T19-T18-S17. Een spervuur van triples kregen de oude meesters om de oren, daar waar de Wottols teveel pijlen nodig hadden om de vakken dicht te krijgen: 2-3.

Toch zagen zij perspectief om er nog een rondje flink tegenaan te gaan. Dat bleek een goede keuze, achteraf gezien. Het werd echter wel een van de vreemdste partijen van dit seizoen. Zowel op de 20 als op de 19 werden punten gescoord, maar dat bleek allerminst veilig totdat Drxc3xa9 DR zich daadwerkelijk met de wedstrijd ging bemoeien. Hij gooide het laatste beetje hoop uit de Venneper formatie. Gomp klaarde de klus en zo was de marge weer hersteld: 2-4.

De jeugdige Wottols moesten nu aan de bak. Eigenlijk herhaalt de geschiedenis zich in zeer korte tijd. Daar waar de Wottols opnieuw teveel pijlen gebruiken slaan de Vennepers met harde hand toe. Opnieuw een triple-regen daalden over de koppies van Sneje Wottol 148 neer: 3-4.

Het koppel dat een masterclass had verzorgd in de eerste partij van dit onderdeel waren de nieuwe tegenstanders voor Herr Kess en Bokito. Zij gingen door daar waar zij gestopt waren, namelijk met triples gooien. De Wottols moesten wederom afhaken in dit geweld en zagen toe hoe een ruime voorsprong teniet was gedaan: 4-4.

Teamronde; nog steeds blijkt dit niet de meeste favoriete ronde. Beide teams hielden elkaar goed in evenwicht. Cruciaal waren opnieuw de triples. Waar de Wottols grossierden in 60-scores wist de thuisploeg zo af en toe wel de triple te vinden en dat verschafte hen ruimte om op zoek te gaan naar de dubbel. Die werd gevonden in het vakje zestien: 5-4.

Captainsmatch; nadat Bokito de onderlinge vete met Herr Kess had uitgevochten en in zijn voordeel had weten te beslissen mocht hij de man bestrijden die het Gomp zo lastig had gemaakt in de eerste partij van de avond. Wellicht teveel sapjes zonder zijn geliefde ingredixc3xabnt lieten in deze wedstrijd niet de ware Bokito zien. Zijn tegenstander wilde de meeste punten thuis houden, hetgeen hem ogenschijnlijk probleemloos lukte: 6-4.

Bierronde; vijf kruizen tactics. Het fenomeen was voor de meesten wel bekend. Gomp eiste direct al zijn individuele pilsje op bij het hoogste getal. Een ronde later wist Drxc3xa9 DR de 19 vijfmaal te torpederen. Ook hij had zijn Spa Geel verdiend. Nu lieten de Wottols wel zien wat zij konden met zijn allen. Gomp besliste de strijd in Aardams voordeel…

Al met al een wedstrijd met vele gezichten, Daar waar het crescendo leek te gaan na de singles liet Gen Flauw Idee zien de tactics enorm goed te kunnen spelen. Een avondje goede darts in een gezellige sfeer maar met een slecht moraal voor de Wottols. De blik is alweer gericht op de volgende wedstrijd en die is in het vertrouwde thuishonk op de vertrouwde vrijdag. Donderdag de dertiende was niet wel bekomen en leek het kleine stiefbroertje van de vrijdag te zijn. Bijgeloof of werkelijkheid? Daar zullen we voorlopig niet meer achter komen…